Bezpieczeństwo placów zabaw

Lato to szczególny okres kiedy dzieci większość czasu spędzają na świeżym powietrzu. Czas spędzony w ruchu, na placu zabaw zapewnia prawidłowy rozwój naszych pociech. Wyposażenie placu zabaw powinno zapewnić pełne bezpieczeństwo osobom korzystającym z tychże terenów.

Szczególną uwagę należy zwrócić na piaskownice, które wymagają szczególnego nadzoru sanitarnego, ze względu na niebezpieczeństwo rozprzestrzeniania się wielu chorób.

Stosownie do art. 3 pkt 4 lit. c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332, ze zm.), piaskownice należą do grupy obiektów małej architektury służących rekreacji codziennej.

W świetle przepisów Prawa budowlanego odpowiedzialność za utrzymywanie obiektów budowlanych, w tym obiektów małej architektury, w należytym stanie technicznym i estetycznym w sposób niedopuszczający do nadmiernego pogorszenia ich właściwości użytkowych i sprawności technicznej ponosi ich właściciel lub zarządca, który ma obowiązek poddawać powyższe obiekty kontroli okresowej przynajmniej raz na pięć lat.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2018 r. poz. 151 ze zm.), właściciel, posiadacz lub zarządzający nieruchomością są obowiązani utrzymywać ją w należytym stanie higieniczno-sanitarnym w celu zapobiegania zakażeniom i chorobom zakaźnym, w szczególności:

  • prowadzić prawidłową gospodarkę odpadami i ściekami,
  • zwalczać gryzonie, insekty i szkodniki,
  • usuwać padłe zwierzęta z nieruchomości,
  • usuwać odchody zwierząt z nieruchomości

Piaskownice, jak wszystkie urządzenia zamontowane na placu zabaw, muszą spełniać wymagania przepisów ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2016 r. poz. 2047, ze zm.), implementującej dyrektywę 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (Dz. Urz. UE. L 2002 Nr 11, str. 4). Stosowane normy europejskie dla placów zabaw to: EN 1176 oraz EN 1177 (ich polskie wersje oznaczone są: PN-EN 1176 dla urządzeń na placach zabaw oraz PN-EN 1177 dla nawierzchni).

Właściciele publicznych placów zabaw, czyli m.in. urzędy miast, gmin, szkoły, przedszkola, a także spółdzielnie i wspólnoty mieszkaniowe, powinni nabywać wyłącznie urządzenia zgodne z przywołaną powyżej normą PN-EN 1176 (zgodność potwierdzona certyfikatem lub deklaracją zgodności) oraz zabezpieczać piaskownice przed zanieczyszczeniem. Stałe zabezpieczanie piaskownic poprzez np. ogradzanie terenów zabaw lub piaskownic, zasłanianie piaskownicy na noc i w innych okresach jej nieużytkowania, ma przede wszystkim służyć niedopuszczeniu do zanieczyszczenia piaskownicy i piasku przez psy, koty, ptaki oraz inne zwierzęta, a także chronić przed innymi zagrożeniami mogącymi pogorszyć stan sanitarny piasku.

W celu zabezpieczenia dziecka przed odzwierzęcymi chorobami pasożytniczymi (tasiemczyca, glistnica, toksokaroza) rodzice oraz wychowawcy przedszkolni powinni zwracać uwagę na to, aby dzieci nie wchodziły do piaskownicy z cukierkami i gumami do żucia, nie jadły podczas zabawy w piaskownicach, a po opuszczeniu piaskownicy dokładnie myły ręce i twarz.

Jednocześnie konieczna jest wymiana piasku w piaskownicach co najmniej przed oraz w trakcie sezonu letniego, a także każdorazowo po stwierdzeniu w nim obecności widocznych zanieczyszczeń (odpadów, odchodów zwierzęcych i innych) stwarzających zagrożenie dla zdrowia ludzi, szczególnie dzieci, z uwagi na ich słabo rozwinięty układ odpornościowy. Obowiązek wymiany piasku w piaskownicach wynika z potrzeby zminimalizowania zagrożenia chorobami pasożytniczymi, odzwierzęcymi, zakaźnymi.

Zagrożeniami jakie stwarza zanieczyszczona piaskownica i piasek są:

– wszawica – poprzez bliski kontakt z wieloma osobami stłoczonymi na jednej małej przestrzeni,

– bakterie z grupy coli – mogące wywoływać zatrucia pokarmowe, zakażenie dróg moczowych lub zapalenie otrzewnej, zapalenie opon mózgowych, a także nawet posocznicę (czyli sepsę),

– bakterie Salmonella – powodujące poważne zatrucia pokarmowe,

– toksokaroza – wywoływana przez glistę psią, znajdującą się w psich odchodach; choroba leczona wyłącznie w szpitalu, niosąca ze sobą ryzyko groźnych powikłań,

– toksoplazmoza – objawy grypopodobne: gorączka, powiększenie węzłów chłonnych,

– tęgoryjec – bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunki,

– lamblia – przewlekłe biegunki lub zaparcia, apetyt na słodycze,

– owsiki – świąd w okolicy odbytu, zgrzytanie zębami, nerwowość, brak apetytu, bóle brzucha,

– glista ludzka/psia/kocia – niedrożność jelit, osłabienie, bóle głowy, rozdrażnienie, reakcje alergiczne,

– tasiemiec – osłabienie, ból głowy i brzucha, zanik kości, wymioty, niedodma w płucach.